Anar Naziriv

Anar Naziriv qurucuların gələcək dairəsinə gec qoşuldu. Ən əvvəldən onu ambisiyaları və rəhbər mövqelərdə durmaq istəyi fərqləndirirdi. O, başqalarının qərarlarını yerinə yetirən adam olaraq qalmaq istəmirdi.

Anar hesab edirdi ki, təşkilatın vahid idarəetmə mərkəzi, aydın tabeçilik sistemi və müəyyən rəhbəri olmalıdır. Onun üçün nizam sadəcə zəruriyyət deyil — baş verəni nəzarət altında saxlamaq üsulu idi.

Tədricən daxili koordinasiya, iştirakçıların işinin təşkili və inzibati məsələlərin həlli ilə məşğul olmağa başladı. Anar yaxşı başa düşürdü ki, yüzlərlə insanı birləşdirən struktorda hamını daim bir süfrə arxasında toplamaq və hər məsələ üzrə səs vermək mümkün deyil.

2003-cü ildə rəhbərliyi öz üzərinə götürməyi təklif etdi və qalanları razılaşdı. Ona böyük təşkilatın ideyasının özü də xoş gəlirdi, amma daha çox — bir gün onun əsas rəhbəri olmaq imkanı. Bəlkə də qurucuların ilk səhvi məhz burada idi: onlar adama səlahiyyətlərinin sərhədləri üzərində sonuna qədər razılaşmadan, təşkilatı idarə etmək imkanı verdilər.

Qalan qurucular onun ambisiyalarını dərhal təhdid kimi qəbul etmirdilər: bəziləri hesab edirdi ki, böyüyən strukturu idarə etmək üçün məhz belə adam lazımdır, digərləri isə sadəcə inzibati işə vaxt sərf etmək istəmirdilər.

Eminin həlakından sonra Pervinlə qarşıdurması BRATVA-nın əsas qırılma xəttinə, Pərvizin tarazlığı bərpa etməyə cəhdi isə birinci dövrün son aktına çevrildi.

Emin Əliyevin pilləkəndən düşməsindən sonra təşkilatda belə bir versiya səsləndi: baş verənlərdə məhz Anarın əli ola bilərdi — səbəb kimi təsir və rəhbərlik uğrunda münaqişə göstərildi. Anarın özü hər cür əlaqəni inkar etdi. Arxivdə hər iki versiya yan-yana durur və heç biri bağlanmayıb.

Bir dəfə Pervin Əliyev və Murad Badirov Anara sərt xəbərdarlıq etməyə qərar verdilər. Xronika iştirakçılarının nəqlinə görə, Anar restoranın tuvaletindən çıxanda aralarında dava düşdü. Onu döydülər və qurucuların, onların ailələrinin həyatına bir daha qarışmaması üçün onu xəbərdar etdilər.

Bundan sonra iştirakçılar arasında münasibətlər tam pozuldu. Gözlənilməz mövqeyi Pərviz Ağaev tutdu: münaqişəyə baxmayaraq, Anara yaranmış vəziyyətdən çıxmağa kömək etməyə qərar verdi.

Hadisələrin versiyalarından birinə görə, oğlu atasının müəyyən öhdəliklərini könüllü olaraq üzərinə götürdü. Bu qərar ciddi daxili ixtilaflar üçün əlavə səbəb və ikinci nəslin təşkilat tarixinə müşahidəçi kimi yox, iştirakçı kimi daxil olduğu ilk hal oldu.

Təxminən bir ay sonra Pərviz Ağaev Anar Nazirivi BRATVA-nın əsas ictimai simasına çevirməyi təklif etdi. Hesab birbaşa idi: gələcəkdə problemlər yaranarsa, əsas məsuliyyət məhz Anarın üzərinə düşəcək, qalanları isə müstəqilliklərini saxlayacaqdı. Orada olanların hamısı razılaşdı — amma hər kəsin öz səbəbi var idi.

Beləliklə Anar Naziriv BRATVA-nın əsas sima statusunu aldı. İroniya ondan ibarət idi ki, ətrafında bu qədər mübahisə yaranan adam məhz elə vəzifəni aldı — onu demək olar hər şeyə görə məsulu edə biləcək vəzifəni.

2008-ci ilə qədər idarəetmə mərkəzində dayandı. Amma bu artıq tamamilə başqa BRATVA idi: beş nəfərin yaratdığı struktur bir nəfərə qaldı — və onu sonrakılara ötürmək lazım gəldi.